Groets
Wij, Bert en Kobie, hebben grootse plannen. Geen wereldschokkende plannen, maar op persoonlijk niveau gezien mogen ze er wezen. Een stuk grond kopen in Bretagne, een nieuw huis erop zetten en een nieuw bestaan opbouwen betekent: beweging.Het contact met de initiatiefnemers van Cornan Eco-village in Bretagne heeft ons in hoge mate geïnspireerd om deze stap te zetten.
Geschiedenis Ker Maïs.
In de afgelopen 10 jaar hebben we veel tijd besteed aan dagdromen over een huis en een woonplek in Frankrijk. Vakanties hebben we op vele plekken in Frankrijk doorgebracht, de één nog aantrekkelijker dan de ander: de Vogezen (Orbey), de Tarn (Sorèze), Tarn et Garonne (Verfeil sur Seye), Bretagne (Kust bij Vannes, Bieuzy-les-eaux), Drôme (Montbrun-les-bains) en nog vele andere prachtige plekken in Dordogne, Corrèze, Charente maritime, Touraine.
Tijdens die vakanties toetsen we regelmatig onze droom aan de werkelijkheid: een bezoek aan de plaatselijke makelaar of notaris (heel soms aan een woning of een bouwterrein), het meenemen van makelaarskrantjes bij de bakker, het stoppen bij een huis waarvan we denken dat dat het ideaal zou kunnen zijn. Het blijft meer bij praten dan echt doen en beslissen. Het is nog te vroeg.Wel komt steeds terug: hoe leven we daar dan straks? Hoe zit het met de sociale omgeving, hoe gaan we daar aarden en inburgeren? Bretagne, en meer specifiek: de Morbihan blijkt dan bij al onze overwegingen telkens terug te komen als de plek waar we in de toekomst ons leven willen gaan leiden.
Aangezien we ouder worden en daarbij nogal wat noten op onze zang hebben ten aanzien van comfort, ecologie en ruimtewensen wordt nieuwbouw steeds sterker als wens. In 2003 beginnen we een zoektocht naar bouwterreinen in de buurt van Pontivy. Notarissen en makelaars worden bezocht om te vragen naar bouwkavels.
In daarop volgende vakanties rijden we honderden kilometers om het droomterrein te vinden. We leren er veel van: plattegronden lezen, bouwtermen, onze smaak afstemmen, geduld.
De februarivakantie van 2005 besteden we voor een groot deel aan zoeken naar een terrein in de Morbihan. Weer een tocht langs gemeentehuizen, notarissen en makelaars: Guémené, Bannalec, St Thurien, Guiscriff, Plouay, Arzano.
Op de laatste vakantiedag rijden we naar le Faouët met het idee van: niet geschoten is altijd mis.
Het dorp bevalt meteen. Het vriest, de zon schijnt. Nog nooit op één dag zo vele mensen gesproken en terreinen bezocht. We gaan er echt voor, maar ... te klein, te vervuild, te somber.
Langs de D790 staat een bord: A vendre. Groot terrein op zuiden, licht hellend, houtwallen, mooie omgeving. We lopen over de maïsstoppels, kijken elkaar aan en zeggen: Doen!
Terrain constructible van 3880 m2, voor ons immens groot. Op naar de notaris; gesloten. De makelaar, die het ook te koop heeft staan, is wel geopend. Mevrouw staat ons te woord: ja, het is te koop. Prijs: 40.000 EUR. ????? is het enige wat we als reactie hebben. Bij de notaris staat het te koop voor 23.000 EUR. Onderhandelen. Ons bod: 20.000 EUR. We zullen gebeld worden over de prijs.
Ker Maïs
Het is de werktitel geworden van ons project. Gezien het onderstaande een niet zo'n gekke.Google het volgende (zorg er bij je voorkeuren voor dat je pagina's in het Frans krijgt): ker breton
Je wordt o.a. doorverwezen naar een Bretons woordenboek, Lexique, petit dico, waarin het volgende staat:
Kort door de bocht gezegd: het betekent dus huis of dorp en in ons geval houden we het nog maar op huis. Huize Maïs dus, als werktitel wel te verstaan.Signification des noms en Ker
C'est tout de suite ce qui vient à l'esprit des gens dès qu'il s'agit d'évoquer la Bretagne. Le Ker (Kêr, nom féminin, -ioù) est traduit par village ou maison. Ainsi, Kerjean signifie la maison de Jean, Kersant (en français Kersaint), le village du saint...
We hebben wat met maïs, met name met maïsvelden, en dan in negatieve zin. Dat zit zo. We wandelen en fietsen graag en dan kijk je graag om je heen. Nou, vergeet het maar als het weer het seizoen is van de maïs, want dan kun je springen of op de pedalen gaan staan, je kijkt er niet of nauwelijks overheen.
We vinden het dan ook een heerlijke gedachte, dat er vanaf juli 2005 ongeveer 3500 m2 minder maïs zal komen te staan in Frankrijk.
Helaas ligt de rest van het maïsveld, dat voorlopig nog z'n agrarische bestemming houdt, ten zuiden van ons lapje grond, en daar kijken we nou net op uit.... Tja, elk voordeel heeft zo z'n nadeel.
